Bo ręce służą do chodzenia.

Miliony myśli łazi mi po głowie ... ból dokucza coraz bardziej. Staram się jednak przesuwać te złe na zupełnie inny tor. Trudne zadanie, ale czasami się udaje.

Już za kilka dni spotkanie klasowe. Dwadzieścia pięć lat po maturze. Całe ćwierć wieku. Brzmi nieźle, co ? Tak odlegle jak co najmniej epoka kamienia łupanego. Prawie nikogo przez te wszystkie lata nie spotkałam (z tego co się orientuję, to nie tylko ja). Niby nie ma tremy a jednak jest. Może nie do końca trema, ale emocje, po trosze ciekawość ... Dzięki portalom społecznościowym dowiadujemy się o sobie co nieco, jednak nie wszystko i nie o wszystkich. Może i dobrze. Tematów do wspomnień i rozmów na pewno nie zabraknie.

Podejrzewam, że niejedna z nas zamawia wizytę u fryzjera, kosmetyczki a w tzw międzyczasie biega po sklepach w poszukiwaniu odpowiedniej kreacji ;-)

I bardzo dobrze. 

Należy w pełni korzystać ze zdrowych nóg tak długo, jak tylko jest to możliwe. Bo czasami przychodzi dzień, w którym ... ręce służą do chodzenia.